Scena Zbrodni

historie rodzinneHISTORIE RODZINNE
(Stories we tell), reż. Sarah Polley, Kanada, 2012, 108 min

Amerykańska Gildia Scenarzystów 2014 – Najlepszy scenariusz filmu dokumentalnego
Stowarzyszenie Krytyków Filmowych z Los Angeles 2014 – Najlepszy film dokumentalny

Niezwykły, przełamujący gatunkowe konwencje film nominowanej do Oscara scenarzystki i reżyserki Sary Polley, pokazuje, że prawda zawsze zależy od tego, kto ją przestawia. Polley, w podwójnej roli filmowca i detektywa, prowadzi śledztwo, mające odkryć sekrety jej własnej rodziny. Rozmawia z wieloma osobami, otrzymując szczere, ale najczęściej sprzeczne odpowiedzi na te same pytania.
Historie rodzinne sposób odsłaniają kolejne warstwy rodzinnych mitów i wspomnień, by w końcu odkryć szokującą prawdę ukrywaną przez rodziców artystki. Przyglądając się swoim bliskim Polley udało się dotrzeć do tego, co stanowi istotę wszystkich rodzin: to pełen paradoksów, problemów i miłości tygiel przeciwieństw splątany więzami, które trudno rozwiązać.


Scena ZbrodniSCENA ZBRODNI
(The Act of Killing), reż. Joshua Oppenheimer, Dania, Norwegia, Wlk. Bryt., 2012, 115 min

BAFTA 2014 – Najlepszy film dokumentalny
Berlinale 2013 – Nagroda publiczności
Oscary 2014 – Najlepszy film dokumentalny (nominacja)

Zwycięzca Nagrody Publiczności na Berlinale i PLANETE+ DOC FILM FESTIVAL 2013, w którym reżyser Joshua Oppenheimer prezentuje efekty siedmiu lat spędzonych z „emerytowanymi” dowódcami brygad śmierci w Indonezji. W efekcie powstał jeden z najważniejszych i najbardziej wstrząsających obrazów dokumentalnych ostatnich lat, który łączy w sobie cechy gangsterskiego dramatu, kiczowatego melodramatu i surrealistycznego dramatu psychologicznego.


tito on iceTITO ON ICE
reż. Helena Ahonen, Max Andersson, Niemcy, Szwecja, 2013, 76 min

Dwóch uznanych szwedzkich autorów komiksów Max Andersson i Lars Sjunnesson wyruszają w podróż po krajach byłej Jugosławii ze zmumifikowanym Marszałkiem Tito w zamrażarce. Kontrole graniczne, które przybierają postać sesji zdjęciowych, sprzedawane ozdoby wykonane z odłamków granatów, ogromne, przypominające mutanty zabawki Disneya i dzieła sztuki snajperów odkrywane w wysadzanych mieszkaniach– wszystko to sprawia, że zastana przez podróżników rzeczywistość krajów oddzielonych niegdyś żelazną kurtyną zaskakuje bardziej niż film. Filmowy debiut Maxa Anderssona operuje na wielu poziomach, aby osiągnąć rzadkie połączenie formy i treści. Połączenie animowanych ruin, fragmentów śmieci i ziarnistego czarno-białego obrazu z taśmy Super 8 mm z dokumentem na MiniDV daje bardzo naturalne wrażenie w odbiorze. Jazda kolejką górską w równoległym wszechświecie, gdzie wszystkie granice się rozpadają – obraz tragiczny, poetycki i zarazem zabawny. Cały film to również fabularno-dokumentalno-animowana ekranizacja komiksu „Bosnian Flat Dog”. Projekcja filmu na sopockim festiwalu to polska premiera filmu z udziałem twórców.